Przycinanie MP3

Wybór formatu eksportu

Możesz zapisać w MP3, WAV, OGG, FLAC, AAC lub M4R. Właściwy wybór zależy od tego, do czego plik ma służyć, a różnice są bardziej praktyczne niż techniczne.

• MP3 — bezpieczny domyślny wybór. Format z utratą jakości, kompaktowy i odtwarzalny praktycznie na każdym urządzeniu, w każdej przeglądarce, samochodzie i komunikatorze. Wybierz go, o ile nie masz konkretnego powodu, by postąpić inaczej.
• WAV — bez kompresji i bez utraty jakości, więc dźwięk jest identyczny ze źródłem, ale pliki są około dziesięć razy większe niż odpowiadający im MP3. Przydaje się, gdy fragment trafi do dalszej obróbki w innym programie.
• FLAC — bezstratny jak WAV, ale skompresowany: zwykle o połowę mniejszy bez utraty jakości. Idealny do archiwizacji kopii wzorcowej. Obsługa jest dobra, choć nie powszechna — sprawdź swoje urządzenie.
• AAC — nowocześniejszy kodek z utratą jakości niż MP3, przy tej samej przepływności brzmi zazwyczaj lepiej. Naturalny wybór w ekosystemie Apple i przy pracy z wideo.
• OGG — otwarty format wolny od opłat licencyjnych, dobrze radzący sobie przy niskich przepływnościach. Popularny w grach i na Linuksie, rzadziej na sprzęcie konsumenckim.
• M4R — plik AAC w kontenerze MP4 z rozszerzeniem, którego szuka iOS. To właśnie ten format wybierasz na dzwonek do iPhone’a.

Tworzenie dzwonka do iPhone’a

iOS stawia dwa warunki, które często zaskakują. Plik musi mieć rozszerzenie .m4r i nie może być dłuższy niż 40 sekund — jeśli wybierzesz dłuższy fragment, zostanie po prostu skrócony. Zaznacz swój wycinek, ustaw M4R jako format wyjściowy i wyeksportuj. Warto tu włączyć oba przejścia, bo dzwonek zaczynający się kliknięciem słychać znacznie wyraźniej niż zwykły fragment.

Przeniesienie gotowego pliku na telefon to jedyny krok, którego żadne narzędzie w przeglądarce nie wykona za ciebie: skopiuj go przez Findera na macOS lub iTunes na Windowsie, a potem wybierz w Ustawieniach, Dźwięki i wibracje. Jeśli wolisz pracować z widocznym limitem długości, Kreator Dzwonków robi to samo, mając to ograniczenie wbudowane w interfejs.

Co potrafi reszta narzędzi

Wszystkie szesnaście narzędzi korzysta z tego samego edytora i tego samego modelu prywatności. Najczęściej używane:

• Łączenie Audio scala do pięćdziesięciu plików w jeden, z opcjonalnym przejściem krzyżowym do trzydziestu sekund, żeby utwory się przenikały, a nie zderzały ze sobą.
• Dzielenie Audio rozcina długie nagranie na równe części lub segmenty o stałej długości i zwraca je w jednym pliku ZIP — najszybszy sposób podziału wykładu albo setu DJ-skiego na rozdziały.
• Zmiana Prędkości reguluje tempo od jednej czwartej do czterech razy szybciej bez przesuwania wysokości dźwięku, więc przyspieszona mowa pozostaje naturalna.
• Zmiana Wysokości przesuwa strój o maksymalnie dwanaście półtonów w górę lub w dół, czyli pełną oktawę w każdą stronę, nie zmieniając czasu trwania.
• Korektor daje dziesięć pasm od 32 Hz do 16 kHz, każde z zakresem do 24 dB obniżenia lub podbicia, dla nagrań mulistych w dole albo ostrych w górnej średnicy.
• Wzmacniacz Basów działa na trzech niskich pasmach przy 80, 250 i 500 Hz — szybciej niż pełny korektor, gdy chcesz tylko więcej ciała.
• Usuwanie Szumów tłumi stały szum tła, taki jak syk, przydźwięk czy klimatyzacja, a stopień redukcji ustalasz sam.
• Kompresor Audio wyrównuje nagranie, w którym część fragmentów jest znacznie głośniejsza od pozostałych — typowa poprawka dla wywiadu, w którym jedna osoba siedziała bliżej mikrofonu.
• Ekstraktor Audio wyciąga ścieżkę dźwiękową z filmu i obsługuje m.in. MP4, MOV, MKV, AVI i WebM.
• Kreator Karaoke usuwa wokal ustawiony centralnie, odejmując jeden kanał stereo od drugiego. Wymaga prawdziwego pliku stereo, a wynik silnie zależy od tego, jak utwór zmiksowano.
• Dyktafon nagrywa bezpośrednio z mikrofonu i zapisuje plik WAV bez żadnego wysyłania, bo nie potrzeba konwersji formatu.